Deel 6 - Ieder dier is een individu

 9 januari 2024 - Mozi is 20 weken oud

Eén van de mooiste dingen aan het hebben van honden vind ik, is het zien van ieder zijn eigen karakter. Ook al is een hond van een bepaald ras, een ras wat je misschien wel eerder hebt gehad, toch zijn ze allemaal anders. Een hond in zijn waarde laten zorgt ervoor dat hij zijn eigen karakter helemaal kan ontwikkelen. 
 
Inmiddels is Mozi 2,5 maand bij ons en zien we ook zijn karakter steeds meer ontplooien. Van aard is het een onwijs lieve en zachtaardige hond. Hij zoekt heel veel lichamelijk contact met ons. Als we bijvoorbeeld staan te koken, of onze tanden aan het poetsen zijn, komt hij vaak tegen onze benen aan liggen of bovenop onze voeten. Aaien en kroelen vind hij ook echt heerlijk. Als hij ergens van schrikt of hij heeft een beetje pijn (iets met kleinzerig, het is toch echt een man), zoekt hij gelijk steun bij ons. Komt hij naar ons toe en wilt hij echt dat we hem troosten en kroelen. Vervolgens kalmeert hij dan weer heel snel gelukkig. 
 
Ook heeft hij een onwijs goede concentratie. Naast Ola de ADHD’er valt dat echt heel erg op. Hij kan al best heel lang zijn aandacht voor ons houden. Voert rustig en geduldig de oefeningen uit die we van hem vragen en raakt daarbij eigenlijk nooit geïrriteerd. Ik heb vaak gedacht dat het aan mij lag dat Antar en Ola geen geduld hadden, ik ben namelijk met het aanleren van kunstjes niet het meest geduldige persoon op deze aarde. Echter blijkt nu dus dat dit dus ook zeker met het karakter van mijn honden te maken heeft en niet alleen met mij. 
 
Een karakter heeft niet alleen maar leuke kanten. Zo was DJ soms iets te veel op mij gericht waardoor hij de hele wereld vergat als ik er even niet was. Was Antar hoogsensitief waardoor aanrakingen voor hem heel intens waren en hij kon ontploffen. En heeft Ola heel weinig geduld, ze heeft een goede focus maar wil vooral actie. Ook Mozi heeft in zijn karakter een eigenschap dat iets minder prettig is. Hij is namelijk best heel erg onzeker. 
 
Zijn onzekerheid uit zich vooral met nieuwe mensen en dieren. Wanneer je iets spannend vind is aanval de beste verdediging toch? Echt aanvallen doet hij niet, maar hij kan wel gaan blaffen. We maken echt wel stappen, maar dat gevoelige kantje van hem is iets wat we heel goed in de gaten moeten houden en waar we onze focus echt op moeten hebben. 
 
Naar mensen hebben we echt al hele mooie stappen gemaakt. Wij wonen best druk, dus op straat komen wij altijd mensen tegen. De meeste kunnen we prima passeren zonder problemen. Alleen als iemand zich gek gedraagt of er anders uit ziet kan hij het lastig vinden. Wanneer mensen hem eerst even negeren, vervolgens een koekje geven, wil hij al snel knuffelen. En als hij de mensen al eerder heeft gezien hersteld hij veel sneller. 
 
Ook naar honden heeft hij deze reactie. Vooral op straat is dat soms vervelend want de meeste honden staren ook nog eens heel erg. Dus meestal steken we over en proberen we alles zoveel mogelijk te ontwijken. Of we maken er een bewust train moment van als daar de tijd en ruimte voor is. Gelukkig heb ik een goede vriendin met een uitlaadservice. Zij kent haar honden zo goed dat ze altijd precies weet in welke groep we mee kunnen wandelen. Daar hersteld hij altijd heel snel en dat gaat super goed. Dat houden we er ook zeker in om zijn vertrouwen in andere honden te laten groeien. 
 
Zo zie je maar, iedere individu heeft zijn eigen karakter. Iets waar we ten allen tijden rekening mee moeten houden.